W 1184 r. wojewoda Sandomierski Mikołaj ze Skotnik sprowadził z Morymontu do Koprzywnicy OO. Cystersów. Zbudował dla nich tymczasowe mieszkania, oratorium i oddał im 10 wiosek. W 1184/85 r. przystąpił do budowy kościoła. Budowę tę ukończył jego bratanek Pakosław. Jedne źródła podają, że kościół uroczyście poświęcił biskup krakowski Pełka (Fulko) w 1187, a drugie, że bp krakowski Iwo Odrowąż w r. 1218. Druga wersja jest bardziej pewna. Pierwotny kościół został postawiony w stylu romańskim z ciosu kamiennego, o murowanym stropie żebrowym i transepcie. Na przestrzeni historii kościół był wielokrotnie niszczony, remontowany i przebudowany. Największa przebudowa była w roku 1505, kiedy to kościół został znacznie podwyższony w stylu gotyckim. W roku 1656 opat Ossoliński dobudował barokowy front kościoła. Nad skrzyżowaniem transeptu z nawą główną wzniósł wieżę kościoła zwaną "Kulawką". Zmienił wystrój kościoła przez nowe ołtarze w stylu renesansowym. Po roku 1821 kościół Cysterski stał się kościołem parafialnym i jest nim do tej pory. Wskutek działań wojennych w 1915 wieża została zburzona i kościół znacznie uszkodzony. Podobnie podczas II wojny światowej. Remontu i konserwacji kościoła podjął się ks. proboszcz Piotr Gołębiowski, a jego rozpoczęte prace wykończył ks. Jan Wiącek, następny proboszcz Koprzywnicy. W latach 1955-65 ks. Jan Wiącek pod kierunkiem konserwatora z Warszawy p. Dąbrowskiego odnowił wszystkie ołtarze, polichromię z XIV i XV wieku oraz wybudował wieżę w stylu pierwotnym. Do kościoła przylega jedno skrzydło dawnego klasztoru Cystersów (pozostałe dwa skrzydła zostały zniszczone). Klasztor zbudowny od strony północnej kościoła wg wzorów francuskich. Znajduje się w nim bardzo dobrze zachowany Kapitularz, który służy za muzeum lokalnych pamiątek. Pozostała część klasztoru jest nieużywana. O. przeor Ossoliński w 1604 r. wystawił "Opatówkę". Zarówno kościół, klasztor jak i opatówka należą do zabytków I grupy. Parafia posiada akta parafialne od 1810 r.