ok Święty 2000, w którym Kościół obchodzi dwutysiąclecie narodzin Jezusa, Pana i Zbawiciela, jest "rokiem jubileuszowym" i "rokiem liturgicznym". Te dwa aspekty są nierozdzielne, ale powinny stworzyć jednolitą przestrzeń czasową, w której łączy się harmonijnie element chronologiczny, wpisany w liczbę 2000, i element misteryjny, związany z sakramentalnym sprawowaniem tajemnicy Chrystusa.
Wyjaśniając wiernym znaczenie i wartość "roku świętego" nawiązuje się zwykle do "roku jubileuszowego" obchodzonego przez lud Izraela. Według Księgi Kapłańskiej każdy rok pięćdziesiąty, to znaczy następujący po "siedmiu tygodniach lat" (Kpł 25,8), był swego rodzaju rokiem szabatowym: ziemie uprawne miały wypoczywać, pozostawiano je zatem odłogiem, prawowici właściciele odzyskiwali pola i domy, które zostały im odebrane, niewolnikom zwracano wolność, a niewypłacalnym dłużnikom darowywano należność.
Instytucja "roku jubileuszowego" opierała się na zasadach sprawiedliwości społecznej i odwoływała do początków historii Izraela, kiedy to Ziemia Obiecana została podzielona miedzy dwanaście pokoleń (por. Joz 13-21): ziemi, jako własności Bożej, nie wolno było oddać całkowicie w cudze ręce; pierwotny podział ziemi nie mógł zostać przekreślony przez skupienie własności ziemskiej w rękach niewielu; Żydzi, wyprowadzeni przez Boga z niewoli egipskiej, nie mogli być niewolnikami właścicieli ziemskich.
Obchody "roku świętego" odwołują się także do "roku łaski" ogłoszonego przez Jezusa w synagodze nazaretańskiej (por. Łk 4,16-20), oraz do "roku miłosierdzia", o jaki ogrodnik z przypowieści prosił pana winnicy, aby bezpłodne drzewo figowe mogło wydać owoce (por. Łk 13,5-9).
Jezus bowiem jest Mesjaszem, Pomazańcem Bożym, który zgodnie z zapowiedziami proroków "został posłany, aby ubogim nieść dobrą nowinę, (...) aby obwoływać rok łaski od Pana" (por. Łk 4,18-19; por. Iz 61,1-2).
Łatwo też zrozumieć, że to sam Jezus jest ogrodnikiem z przypowieści, który prosi właściciela winnicy - Ojca bogatego w miłosierdzie (Ef 2,4) - o "rok miłosierdzia", aby bezpłodne drzewo figowe, czyli człowiek nie dochowujący wierności Przymierzu, mogło wydać owoce świętości i sprawiedliwość.
Rok 2000, jako wielki znak dwutysiąclecia narodzin Mesjasza i Zbawiciela, jest właśnie takim "rokiem łaski" i "rokiem miłosierdzia", zawsze aktualnym, w którym człowiek ma przyjąć Dobrą Nowinę i nawrócić się do Boga. Bez przyjęcia słowa i bez nawrócenia nie może być prawdziwego roku łaski, roku miłosierdzia ani roku jubileuszowego.
(Z wprowadzenia do Kalendarza Roku Świętego 2000
dla Kościoła Powszechnego)
PODSUMOWANIE JUBILEUSZU
Diecezja Sandomierska uczestniczyła wraz z całym Kościołem w Jubileuszu Wcielenia Syna Bożego według programu jaki nakreślił Ojciec święty w dokumentach: list apostolski "Tertio Millennio Adveniente", bulla "Incarnationis Mysterium", "List o pielgrzymowaniu do miejsc świętych związanych z historią zbawienia".
W nurt przygotowań do Jubileuszu oraz do wejścia w nową ewangelizację trzeciego tysiąclecia włączony został II Synod Diecezji Sandomierskiej.
Opatrznościowym wydarzeniem przygotowującym diecezję do Wielkiego Jubileuszu była wizyta apostolska Ojca świętego Jana Pawła II w Ojczyźnie, a szczególnie spotkanie z Nim w Sandomierzu. Hasło "Potężni wiarą" i błogosławieństwo "Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą" stały się mottem nauczania i programów przygotowań do Jubileuszu dla wspólnot duszpasterskich diecezji.